Secretariaat: Frans Busschots, Houwstraat 109, 2580 Beerzel, Tel: 015/24.79.55, E-mail: frans.busschots@gmail.com

Vlaamse Toneelauteurs vzw

Vlaamse Toneelauteurs vzw

Vervliet Frans


Contact en info: Adres: / Tel: 0496-10 24 73
E-mail: fransvervliet@hotmail.com Website: /



Nieuw toneelstuk van 2017.
Kebab en koterij
Genre: Blijspel
Voor: 6 dames, 5 heren, 0 figuranten
Duur: Avondvullend


Korte inhoud
Romea Koterij ontmoet Julio Kebab, een leuke asielzoeker. Haar mama roddelt over het dik gat van een vriendin. Er staan wafels op het menu maar die blijken verdwenen.
Romea brengt wafels naar Julio, er komt bijna een kus van. Helaas, Julio blijkt geen tandenborstel te hebben.
Een tv-ploeg belt aan bij de familie Koterij voor een buurtinterview, maar mama moet haar haar nog doen en papa is zijn tandenborstels kwijt.
Romea doet aan Julio tandenborstels cadeau. Julio verwart “borstel” wel met “borsten”, maar kom. Intussen leggen mama en papa aan de tv-ploeg uit hoe breeddenkend ze wel zijn.
Julio krijgt shampoo cadeau van Romea. Ze verklaren elkaar hun liefde, terwijl mama over een goede vriendin roddelt en papa geen shampoo vindt.
Romea en Julio regelen een ontmoeting tussen de families, festijn incluis. Helaas, het is ramadan. Worteltaart, bruidschat, bloedwraak, intimidaties, graffiti ... De druk neemt toe, Julio en Romea zweren elkaar eeuwige trouw. Maar Julio lost op in het niet ...
Een kwart eeuw later. Hoe is het Julio en Romea vergaan? Heeft Shakespeare hen in de luren gelegd? Een tragedie waar de lach van af spat, voor jong en oud en daar tussenin!

Decor: Salon + straat + tent of vooraanzicht daarvan.

Uitgegeven bij: Almo




In de vier billekes
Genre: Blijspel
Voor: 8 dames, 2 heren
Duur: Avondvullend


Korte inhoud
Bieke en Boterke beginnen een eigen kunstgalerij. De verwachtingen zijn hooggespannen. Ze beramen een plan om een journalist te versieren, om zo een positief artikel los te krijgen in de krant.
De eerste bezoekers arriveren: een inspecteur van Sabam, een vrouw met een schoothondje, iemand die de weg vraagt naar de vernissage van een andere tentoonstelling, iemand die naar de wc moet…
De schepen van cultuur daagt op met de te versieren journalist. Bieke kwijt zich naarstig van die taak, maar intussen is Boterke voor hem gevallen en het 'botert' niet meer met Bieke. De schepen geeft een speech, waarin ze Bieke en Boterke roemt als lesbisch koppel en verklaart dat ze ook lesbisch is. Eigenlijk valt de schepen zelf op Bieke, terwijl de journalist stiekem verliefd is op de schepen.
Als hij verneemt dat zij op vrouwen valt, laat hij zich prompt ombouwen tot vrouw. Dat pikt Boterke niet, die het plan opvat zich te laten ombouwen tot man om alsnog de journalist te versieren. Wanneer blijkt dat Bieke en Boterke geen stel zijn, besluit de schepen stoer om zich tot man te laten ombouwen, om Bieke alsnog binnen te rijven. Wat niet naar de zin is van de arme journalist.
Er komen nog andere bezoekers, de één al vreemder dan de andere. Met één constante: ze hebben geen interesse voor de expo. Tot Bieke en Boterke beseffen dat ze de mensen moeten nemen zoals ze zijn. Eind goed, al goed! Behalve die laatste heildronk dan …

Decor: een kunstgalerij

Uitgegeven bij: Almo




Suzanne
Genre: Volkse surrealistische parabel
Voor: 1 dame, 2 heren of 2 dames, 1 heer
Duur: Avondvullende eenakter


Korte inhoud
PS: het stuk speelt origineel in de jaren '80. Desgewenst doodsimpel omzetbaar naar vandaag.
Een venster geeft uit op … ja, op wat? Suzanne kijkt uit dat venster, wachtend op … ja, op wat? Ze heeft iets met vensters en met koffie. En met een kleine die er niet is en er misschien nooit geweest is. Alhoewel …
Een vreemde snuiter houdt een pleidooi over het bestuderen van trauma's. Dat lijkt toch zo, tot het ultieme einde tussen zijn vingers wegglipt … Daagt hij Suzanne uit? Speelt hij geraffineerd met haar simpele geest?
Een fakteur komt elke dag langs, de vaste pool in een labiel bestaan. Neemt hij Suzanne onder zijn hoede, of misbruikt hij haar?
En wat is de relatie van Suzanne met de vorige fakteur, die overplaatsing gevraagd heeft? En wat is dat gedoe met de lokale parochieherder, waar ze dienstbaarheid aan betoond heeft? Bestaan die twee wel echt? Om nog te zwijgen over de engel Gabriël ...
Niets is wat het lijkt in dit ontwrichtend drama. Of is het toch geen drama?

Decor: een pupiter en een smalle huisgevel met raam.


Uitgegeven bij: ALMO en Vta-uitleendienst




Ons Martine kon goed stikken
Genre: Tragische monoloog
Voor: 1 dame of 1 heer
Duur: ca. 30 min.


Korte inhoud
Het stuk speelt in de huidige tijd.De dag ontwaakt uit de lome nacht. Een man (of vrouw) doet een aantal gewone handelingen. Plassen, koffiezetten, … Doodnormaal. Behalve dat zijn vrouw pas overleden is. En behalve wanneer uit de radio haar naam weerklinkt en zijn bestaan daardoor heel even barst.
De volgende dag voert hij dezelfde handelingen uit. Alleen: hij doet exact dezelfde handelingen. Zelfs de telefoon rinkelt op commando. Maar zijn bestaan barst weer, héél even.
Elke dag herhaalt zich hetzelfde doodse patroon. Dezelfde spanning, dezelfde telefoon. Tot het onverwachte toeslaat en het patroon keihard wordt doorbroken: de melk is slecht! Dat euvel gooit het scenario overhoop. De man slaat bijna tilt. Hoe zou je zelf zijn?Hij klampt zich vast aan zijn patroon, maar de barst wordt een breuk die hem overspoelt: geen krant wegens staking! De man gaat helemaal door het rooie. Er blijft geen spaander heel. Ook niet van de postbode.
Een tijd later. Hij komt thuis. Hij probeert zijn patroon weer op te nemen. Maar vroeger is voorbij. Er is teveel gebeurd: zijn vrouw en de postbode, allebei naar de eeuwige jachtvelden. De feiten spreken voor zich. Hij blijft ze met klem weerleggen. Wie heeft gelijk? Hij, of de geheimzinnige beller die hem tart? Tot de onthutsende werkelijkheid ons in het gezicht slaat.

Decor: een sobere kamer met voordeur en binnendeur. Geen venster.


Uitgegeven bij: ALMO en Vta-uitleendienst




Crisis à volonté
Genre: Klucht, 2 bedrijven
Voor: 5 dames, 5 heren, 0 figuranten
Duur: Avondvullend


Korte inhoud
“Crisislied” dat af en toe gezongen of op de radio ten gehore gebracht wordt:
‘t Is crisis, ‘t is crisis, ons geld is weeral op,
De banken zijn versleten, van wijken willen ze niet weten
Hun bonzen hebben ons geld, al op de jackpot verspeld ( verspeld = dialect voor “verspeeld”.

Op de melodie van:
Drie koningen, Drie Koningen, geef mij een nieuwe hoed
Mijn ouwe is versleten, ons moeder mag het niet weten
Ons vader heeft het geld, al op de rooster geteld.

Decor: - een zitkamer met voordeur en kijkgaatje, of een vestibule en daarnaast straatvenster
- binnendeur naar rest van het huis en zo ook naar tuin
- venster dat uitgeeft op de tuin.


Uitgegeven bij: ALMO en Vta-uitleendienst




De roof
Genre: Psychologisch drama
Voor: 2 dames, 7 heren of 3 dames, 6 heren
Duur: 100 min. (ruwe schatting)


Korte inhoud
Drie mannen in een armoedig souterrain. Blijkt dat ze een roof beraamd hebben die mislukt is want de buit bleef onvindbaar. Ze zitten aan de grond. Op de radio wordt er gewag gemaakt van de roof. Een nachtwaker is neergeslagen, de dief heeft zich vergist van brandkoffer, maar ... hij is wel met 20 zakken aan de haal! Wie van hen, bij alle ellende, heeft dat geld achterover gedrukt!?
Uitzichtloos wachten. Hun zenuwen begeven het. De radio, hun enige contact met de buitenwereld, wordt woedend kapot gegooid.
Spanning, blinde speculaties. Dan, eindelijk, bijna een verlossing: een inval van de flikken. De zaak is rond, een koud kunstje voor de pientere wetsdienaars. Stilaan beseffen de bendeleden dat ze er over de ganse lijn ingeluisd zijn. In wezen zijn ze slachtoffers van een onbuigzame en kansarme samenleving. Het jongste bendelid moet mee naar de bajes: de nachtwaker is halfdood geslagen, er moet iemand voor opdraaien. De andere bendeleden blijven beduusd achter, beseffend: "De mensen hebben gelijk dat ze ons in 't slijk trappen. Wij zijn stront, jong."

Decor: een armtierig souterrain met een venster half boven de grond en tralies er voor.


Uitgegeven bij: ALMO en Vta-uitleendienst




Ouwe troep of de laatste rechte lijn
Genre: Volks tragikomedie
Voor: 4 dames, 7 heren, 0 figuranten
Duur: Avondvullend


Korte inhoud
Vier oude bokken hokken samen in een home. Hun temperamenten komen echter niet goed overeen. Ondanks de vooruitzichten proberen ze er het beste van de maken.
Ze doen het al bij al niet slecht, tot de bom barst: hun home moet plaats ruimen voor een parking. Want aan de parking kan de gemeente geld verdienen, aan een home moeten ze bijsteken. Als het er op aan komt springen ze voor mekaar in de bres. Behalve dan als er vrouwen in het spel zijn! Er duikt een nieuwe hoofdverpleegster op waar ze wild van zijn. Oud of jong, hun libido is springlevend. Alleen, het lieve kind is zo zwart als kolen. Dat brengt een hoop heisa teweeg en ook racisme laat zich gelden.
Ondertussen wordt er ook nog een vijfde wiel aan de wagen binnengereden. Letterlijk, want de brave man zit in een rolstoel en is hardhorig. Het home zit vol, maar de directrice wil hem er absoluut bij. Dat zien de vier kornuiten niet zitten. Tot ze vernemen dat hij kasteelheer is, vanaf dan schreeuwen ze zich schor om bij hem in de gunst te komen.
Er loopt van alles mis en een erfstuk raakt zoek, maar ze lachen er zich doorheen en maken plezier tot het hilarische einde.

Decor: ----


Uitgegeven bij: ALMO en Vta-uitleendienst




Terug naar boven

Deze pagina is al 1488 keer bekeken.